- کد نظام پزشکی: ۱۴۴۱۸۹
- ۰۲۱-۸۸۰۵۰۷۹۴
- ۰۹۱۲۸۳۳۸۱۴۰

بله. ابتلا به دیابت بهتنهایی مانع قطعی کاشت ایمپلنت نیست.
افرادی که قند خون آنها بهخوبی کنترل میشود و از سلامت مناسب دهان و لثه برخوردار هستند، معمولاً میتوانند پس از ارزیابی دندانپزشکی برای درمان ایمپلنت در نظر گرفته شوند.
در مقابل، دیابت کنترلنشده میتواند احتمال عفونت، تأخیر در ترمیم زخم و مشکلات مربوط به اتصال ایمپلنت به استخوان را افزایش دهد.
به همین دلیل، وضعیت قند خون باید پیش از شروع درمان بررسی شود.
دیابت، بهویژه زمانی که بهخوبی کنترل نشده باشد، میتواند بر روند بهبودی پس از جراحی تأثیر بگذارد.
مهمترین پیامدهای احتمالی عبارتاند از:
کند شدن روند ترمیم بافتها
افزایش احتمال عفونت پس از جراحی
افزایش خطر التهاب و بیماریهای لثه
اختلال در روند اتصال ایمپلنت به استخوان فک
افزایش احتمال مشکلات اطراف ایمپلنت در بلندمدت
البته این عوارض برای همه بیماران دیابتی اتفاق نمیافتند و میزان خطر به شرایط فردی بستگی دارد.
یکی از آزمایشهای مهم برای بررسی وضعیت کنترل دیابت، آزمایش HbA۱c است که میانگین تقریبی قند خون طی دو تا سه ماه گذشته را نشان میدهد.
در بسیاری از بیماران، HbA۱c کمتر از ۷ درصد نشاندهنده کنترل مناسب قند خون است؛ اما هدف درمانی هر فرد ممکن است متفاوت باشد.
عدد ۷ درصد یک شرط قطعی و یکسان برای انجام ایمپلنت در همه بیماران نیست. دندانپزشک با توجه به نتیجه آزمایش، سابقه بیماری، داروها و شرایط دهان و دندان تصمیمگیری میکند.
در صورت کنترل نامناسب قند خون، ممکن است توصیه شود جراحی تا زمان بهبود وضعیت دیابت به تعویق بیفتد.
مطالعات نشان دادهاند که ایمپلنت در بسیاری از بیماران مبتلا به دیابت کنترلشده میتواند نتایج مناسبی داشته باشد.
بااینحال، احتمال موفقیت به عوامل مختلفی بستگی دارد:
میزان کنترل قند خون
سلامت استخوان فک
وضعیت لثهها
رعایت بهداشت دهان و دندان
مصرف دخانیات
کیفیت جراحی و مراقبتهای پس از درمان
بنابراین نمیتوان یک درصد موفقیت مشخص را برای تمام بیماران دیابتی اعلام کرد.
افراد مبتلا به دیابت نوع یک و نوع دو هر دو ممکن است واجد شرایط دریافت ایمپلنت باشند.
در هر دو گروه، کنترل قند خون و بررسی وضعیت عمومی سلامت اهمیت زیادی دارد.
نوع دیابت بهتنهایی تعیینکننده امکان انجام ایمپلنت نیست و عواملی مانند مدت ابتلا، عوارض بیماری و میزان کنترل قند خون نیز باید در نظر گرفته شوند.
در شرایط زیر ممکن است به ارزیابی و مراقبت بیشتری نیاز باشد:
قند خون بالا یا نوسانات شدید قند خون
سابقه عفونتهای مکرر
بیماری فعال لثه
تحلیل قابلتوجه استخوان فک
مصرف سیگار و سایر دخانیات
وجود بیماریهای زمینهای همراه با دیابت
در برخی موارد، هماهنگی میان دندانپزشک و پزشک معالج دیابت ضروری است.
برای کاهش خطر عوارض، رعایت نکات زیر اهمیت دارد:
پیش از جراحی، وضعیت قند خون باید بررسی شود و در صورت نیاز، برنامه کنترل دیابت با نظر پزشک اصلاح شود.
التهاب و بیماری فعال لثه باید پیش از شروع درمان ایمپلنت بررسی و در صورت لزوم درمان شود.
بیمار باید دندانپزشک را از داروهای دیابت، انسولین و سایر داروهای مصرفی خود مطلع کند.
مسواک زدن، تمیز کردن فضای بین دندانها و کنترل پلاک میکروبی نقش مهمی در سلامت بافتهای اطراف ایمپلنت دارند.
مصرف دخانیات میتواند خطر مشکلات ترمیمی و عوارض اطراف ایمپلنت را افزایش دهد.
پس از جراحی، رعایت دستورالعملهای دندانپزشک اهمیت زیادی دارد.
قند خون را طبق برنامه پزشک کنترل کنید.
داروهای تجویزشده را مطابق دستور مصرف کنید.
بهداشت دهان را با توجه به توصیههای پس از جراحی رعایت کنید.
در جلسات پیگیری شرکت کنید.
از مصرف دخانیات خودداری کنید.
در صورت بروز درد رو به افزایش، تورم غیرعادی، ترشح چرک یا تب، با دندانپزشک تماس بگیرید.
بیماران دیابتی نباید داروهای کنترل قند خون خود را برای انجام ایمپلنت خودسرانه قطع یا تغییر دهند.
در دیابت کنترلنشده، احتمال برخی عوارض و مشکلات مربوط به ایمپلنت ممکن است افزایش یابد.
اما در بیماران دارای کنترل مناسب قند خون، نتایج درمان میتواند مطلوب باشد.
همچنین مراقبت بلندمدت از ایمپلنت و بررسی دورهای لثهها برای کاهش احتمال التهاب اطراف ایمپلنت اهمیت دارد.
آیا افراد مبتلا به دیابت نوع دو میتوانند ایمپلنت کنند؟
بله. در بسیاری از موارد، افراد مبتلا به دیابت نوع دو با قند خون کنترلشده میتوانند پس از معاینه و ارزیابی لازم، ایمپلنت انجام دهند.
آیا ایمپلنت برای افراد دیابتی خطرناک است؟
ایمپلنت لزوماً خطرناک نیست، اما دیابت کنترلنشده میتواند احتمال عفونت و تأخیر در بهبود را افزایش دهد.
آیا بیماران دیابتی برای ایمپلنت به آنتیبیوتیک نیاز دارند؟
تجویز آنتیبیوتیک برای همه بیماران دیابتی ضروری نیست و به شرایط بیمار، نوع جراحی و نظر دندانپزشک بستگی دارد.
آیا دیابت باعث پس زدن ایمپلنت میشود؟
ایمپلنت مانند عضو پیوندی دچار پسزدگی ایمنی معمول نمیشود؛ اما ممکن است اتصال آن به استخوان بهخوبی شکل نگیرد یا در آینده به دلیل مشکلات بافتی و التهابی از دست برود.
آیا افراد دیابتی باید مدت بیشتری برای جوش خوردن ایمپلنت صبر کنند؟
در بعضی بیماران، بهویژه با کنترل نامناسب قند خون، روند ترمیم ممکن است کندتر باشد. زمان مناسب برای قرار دادن روکش بر اساس وضعیت بالینی و نظر دندانپزشک تعیین میشود.
دیابت به معنای ممنوعیت قطعی ایمپلنت دندان نیست. بسیاری از افراد دیابتی با کنترل مناسب قند خون و رعایت مراقبتهای لازم میتوانند از مزایای ایمپلنت بهرهمند شوند.
مهمترین اقدام پیش از درمان، بررسی وضعیت قند خون، سلامت لثه و استخوان فک و انتخاب برنامه درمانی متناسب با شرایط بیمار است.
برای بررسی شرایط کاشت ایمپلنت و دریافت مشاوره دندانپزشکی میتوانید به مطب دکتر زهرا السادات شامخی، دندانپزشک در محدوده ملاصدرا و ونک تهران مراجعه کنید.